294 . كسى اعمال ببيند از جمال دور ماند . 295 . چون قفل از قلب برداشته شد ، ربانى شود و غيب‌ها را آشكار كند . 296 . كسى كه به او اشارت كرد متصوف است . و كسى كه از او اشارت كرد ، او صوفى است . 297 . چون بلا و رنج در بنده‌اى ادامه يابد او را مألوف كند و اين رحمت خدا بر اهل جهنم از آنجا كه نمىفهمند . 298 . دربارهء اين آيه : « ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا » « 1 » گفت : نجات نداد مگر با برگزيده ازلى و عنايت ابدى و رسم و وسم و اسم عوارضات زائله و امتحانات عاطله . 299 . در آن ساعت كه معشوق بساط سياست گسترده باشد و عاشق را براى قتل حاضر كرده ، عاشق در جمال او حيران شده و مىگويد : او بر سر قتل و من به دو حيران * كان راندن تيغش چه نگوييد . 300 . از اخلاق مردان مومن آن است كه توانگريش ميانه بود اگر بود قانع بود در فاقه از خوردن به خود . 301 . اندو او اگر مصوّر شود انبيا و اولياء جمله روى به او آرند و يكى را نيز از بهشت ياد نيايد . 302 . هركه به همه مقامات بندگى فرا رسد و به جاى آورد . 303 . مريد آن است كه پيشى گيرد اجتهاد او بر مكشوفات او و مراد آن است كه مكشوفات او بر اجتهاد پيشى گيرد تا چه چيز از صدق بيرون آيد . 304 . تا زهد داغ انبيا را باز داده است هنوز داغى بر هيچ دلى ننهاده است . 305 . كسى كه با دانش دربارهء تعليم سخن گويد بر او غلط و سهو جايز باشد . و چه بسا خطا كند و راه درست رود و اين از مقامات ظاهر ايمان است و آن‌كس كه دربارهء انوار سخن گويد از صفات الوهيت بهره‌مند شود و الفاظ تامّه و شافيه و ناطقه كه در دل دارد بهره‌مند گرديد .

--> ( 1 ) . مريم ، آيه 72 ؛ آنگاه پرهيزكاران را نجات مىدهيم و ستمكاران را همچنان به زانو نشسته در آنجا وامىگذاريم .